NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Ofiara to dobrze zbudowany mężczyzna około 30.
Z nagrań monitoringu wynika,
że został zaatakowany, gdy wracał do domu. Policja...
Pil-gu.
Od dziś masz nie jadać w restauracji pani Kwak.
Abonent czasowo niedostępny.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Boże drogi.
Wyłączył telefon. Nie wierzę, że nie wrócił na noc do domu.
Mój Boże.
Dlaczego?
Już nawet pani Kwak nas nie lubi?
Zawsze mieliśmy tylko siebie.
1986.08.29. URODZONA HIPOPOTAMICA
- Dzień dobry pani. - Dzień dobry.
KAMELIA
Pewnie prowadzi go do szkoły.
Co ja sobie myślałam?
Dzień dobry!
Cześć, Pil-gu. Idziesz do pracy?
- Nie, do szkoły. - Racja.
Ale witać się mogę?
Tak.
Ty pieprzona suko.
Znajdę cię jeszcze w tym miesiącu.
Nikt nie będzie mnie bezkarnie okradał.
OD: DUPEK
PIEPRZ SIĘ
Potrzebuję 100 milionów wonów, by uciec do Kopenhagi.
FESTIWAL NA WYBRZEŻU
Kupiłem wszystkim burgery,
a nie mogę liczyć na zdjęcie z burmistrzem?
Myślicie, że dostałem je za darmo?
Co jest? Kto go tu zaprosił?
To nie ten od łososia mazu?
- Tyle ich szukałem. - Dobrze.
- O rany. - Po co panu to zdjęcie?
Chcę je tylko wrzucić na swój profil.
Dobrze. Zrobię sobie z panem zdjęcie.
Rety. Dziękuję panu.
Bardzo dziękuję.
- Dobrze. - Gyu-tae!
Gyu-tae.
Gyu-tae!
Skoro przyjechał pan aż do Ongsan,
- polecam łososia mazu. - Gyu-tae!
- Znam pewną restaurację...
- O rany. - Chodźmy tam.
- Czemu mnie pan pcha? - Gyu-tae!
Nie słyszałeś mnie?
Nie.
Przyszłam na tę wyspę zapalić,
ale cię zobaczyłam.
Miło widzieć cię na zewnątrz.
„Na zewnątrz”?
To pana żona?
- Ależ skąd. - Przyszła.
- „Przyszła”? - Jestem jego przyszłą żoną.
PANI KWAK
Muszę ci też dać młodą rzodkiew.
Zamówiłam dużo suszonych persymon,
żeby się z tobą podzielić.
Dam ci też kilka maseczek, które zamówiłam w telezakupach.
Jak się zabierzesz z tym wszystkim?
Hej.
Nie przyjdziesz już do mnie?
Chciałbym ci pomóc to zanieść,
ale nie wiem, czy życzysz sobie, żebym szła do twojej restauracji.
To niedorzeczne,
nie sądzisz?
Jest gliną czy pijakiem?
Hej!
Gnojku!
Czemu tu śpisz?
- Nie powinienem był zasypiać. - Piłeś?
Nie.
Złapałem wczoraj kogoś...
To znaczy, przyprowadziłem.
Kogo?
Gdzie jest ten ktoś?
Tam. Śpi w dyżurce.
Kto?
Nie wiem.
Pozwoliłeś spać w dyżurce...
- jakiemuś obcemu? - Nie, to znaczy...
Czuję, jakbym ją znał, ale...
Ty durniu. Nie możesz się upijać i przyprowadzać tu obcych.
To uprowadzenie!
Nie uprowadziłem jej!
Zna ją pan?
Kto...
Wygląda znajomo.
Mówiłem panu.
Cóż...
Muszę przyznać, że wygląda dziwnie znajomo.
Może mieszka w okolicy.
Proszę pani.
Gdzie pani mieszka?
Komendancie.
Nie odzywa się od wczoraj.
Ma telefon? Znalazłeś w torebce?
Nie ma zasięgu i nic w nim nie ma.
Ale na nadgarstku...
Takich nie noszą chorzy na demencję?
- Zgadza się. - Dzwoniłeś pod ten numer?
Całą noc, ale nikt nie odbierał.
To numer z Ongsan, ale...
Kiedy padł mi telefon? Podłączysz?
Próbowałem pobrać jej odciski, ale skaner nie mógł ich odczytać.
Co?
Ma wytarte linie papilarne. Są nieczytelne.
Mój Boże.
A co tu robi ten numer?
Co?
KAMELIA
Wstyd mi o tym mówić.
Ale jednocześnie czuję, że powinnam.
Jeśli to cię krępuje, nie musimy o tym rozmawiać.
Wiem, co chcesz powiedzieć.
I wszystko rozumiem.
Ludzie potrafią być okrutni, nie sądzisz?
Obiecuję, że nic się nie wydarzy. Nie musisz się martwić.
Dongbaek.
Nie jestem tak dobrym człowiekiem.
Nie mam ochoty zmieniać swojego życia.
Przez Pil-gu i tak mam związane ręce.
Nie mówię, że nie powinnaś go zmieniać.
Powinnaś. Znajdź sobie lepszą partię niż Yong-sik.
Nie możesz po prostu...
No tak.
Wiem, że to niełatwe.
Nie wierzę, że ci to robię,
doskonale wiedząc, jak to jest
być w twojej sytuacji.
Chciałabym mieć taką matkę jak ty.
Przepraszam na chwilę.
Halo?
Komendancie.
Kto?
Usłyszałam nazwisko, którego nie słyszałam od 27 lat.
27 LAT TEMU
Mogła porzucić mnie, gdy byłam młodsza.
Bycie porzuconą w wieku siedmiu lat było prawdziwym koszmarem.
Gdy ktoś zapyta cię o imię, mów, że na imię masz Dongbaek.
Masz siedem lat i jesteś Dongbaek.
Byłam dość duża, by zapamiętać wszystko.
Jej imię, twarz, głos i zapach, a także każde słowo
z dnia, w którym mnie porzuciła.
Gdyby ktoś pytał, jak nazywa się twoja mama,
mów, że nie wiesz. Dobrze?
Zrób mi tę przysługę.
„Przysługę”? Poważnie?
Ta przysługa była zbyt okrutna,
by siedmiolatka mogła ją udźwignąć.
Ale nadal będę robić dokładnie to, co mi kazała.
Nie znam tego nazwiska.
Ja też chcę ją porzucić choć raz w życiu.
Nie znam tej kobiety.
Mama się uśmiecha.
Nie rozumiem.
Wiedziałem, że wygląda znajomo.
Uśmiecha się jak Dongbaek.
O rety.
JO JEONG-SUK
Nie wiem, kiedy się urodziła, byłam za młoda.
Ale to imię, Jeong-suk...
Tak, to jej imię.
Wszyscy tak ją nazywali.
Nie znoszę Jeong-suk.
Ta suka Jeong-suk wisi mi kasę.
Najpierw spróbuję znaleźć jej opiekuna.
Może ktoś ją tu przysłał,
a może przyjechała sama, gdy mogła...
Jeśli ma sumienie, nie przyjechała tu sama.
Dongbaek, może wyjdźmy i...
Przestań to pić.
Niedobrze mi się robi na sam widok.
Czemu przyszłaś tu palić?
To obszar chroniony.
Dziś nigdzie nie wolno palić. Gdzie mam to robić?
W domu.
Przestań włóczyć się po mieście i pal w domu.
- Widzisz... - Co?
Powinieneś uważać. Jestem samotną kobietą,
- która nie ma domu. - O czym ty mówisz?
Jak chcesz mnie gdzieś zabrać,
to może do motelu?
Wychodzę z baru o 8 i włóczę się cały dzień po mieście.
Wracam na otwarcie
i znów zaczynam pracę, to mnie wykańcza.
Jak mogłaś przepuścić cały depozyt?
Jesteś teraz bezdomna.
Nie możesz zapłacić za cały tydzień?
Kręgosłup mnie boli od spania na kanapie w barze.
Jestem twoim sponsorem czy co?
- Skończ już z tym. - Burmistrz.
Mówiłeś, że będzie tu jeszcze dwa dni.
Mój kręgosłup jest nieważny. To dla twojego spokoju.
Pokój na dwa dni.
MOTEL CHUNGDAE
Wejdziesz na makaron?
Nie. Ten makaron mógłby mnie zabić.
Widzę, że ci się powodzi.
Dobrze wyglądasz jak na swój wiek.
Przybrałaś na wadze.
Jakim cudem?
Porzuciłaś swoje dziecko i przez 27 lat nie wiedziałaś, czy w ogóle żyje.
Nie rozumiem.
Gdybyś wyglądała na steraną życiem,
mogłabym ci odpuścić.
Boże.
Ty po prostu musisz sprawiać, że czuję się żałośnie, co?
BURGER Z KREWETKAMI
Mamo.
Widzisz,
wiele przez ciebie wycierpiałam.
W szkole dokuczali mi, bo byłam sierotą.
Jestem dorosła i nadal nikt mnie nie lubi,
bo dorastałam bez rodziców.
Przez ciebie całe życie wszyscy traktują mnie jak wyklętą,
ale próbowałam cię zrozumieć.
Myślałam, że miałaś jakiś powód.
Ale wiesz co? Zeszłego lata
na dziesięć minut zgubiłam Pil-gu na tej stacji.
Akurat panowały upały, ale ja się trzęsłam.
Od kiedy sama jestem matką,
naprawdę...
nie mogę ci wybaczyć.
Nie masz serca, mamo.
Wracaj, skąd przyszłaś.
Nie odzywaj się do mnie nawet na łożu śmierci.
Skarbie.
Jesteś taka ładna.
Twój mężczyzna pewnie cię bardzo kocha.
Jesteś taka rumiana.
Wróciła sama.
Sama?
Gdzieś poszła?
Nie wiem. Ciągle pracowała i nie odezwała się ani słowem.
Chwila. Czujesz spaleniznę?
Dongbaek!
Boże, Dongbaek.
O rany. Zostawiłaś włączoną kuchenkę. Nad czym się tak zamyśliłaś?
Nie czułaś, że się pali?
Pokaż. Oparzyłaś się?
Pokaż.
Do cholery.
Co ja zrobię, jak umrzesz? Przecież ja bez ciebie zginę.
A życie toczy się dalej.
W końcu się zemściłam.
Co?
Dziś porzuciłam moją matkę.
EKSPRESOWY BUS Z ONGSAN DO SEULU
- Chodź. Tutaj. - Gdzie?
Widzisz? Nie kłamałam.
W ogóle się nie odzywa.
Wezwijmy policję.
Skończyła pani?
Mam to posprzątać?
Proszę pani.
Ostatni autobus już odjechał.
Aresztują panią, jeśli pani nie wyjdzie.
Mój Boże. Proszę coś powiedzieć.
Proszę pani, nie umie pani mówić?
- Proszę coś powiedzieć. - Mamo, nie umiesz mówić?
Czemu nie odpowiadasz?
Kochają tu o mnie plotkować.
Teraz mają nowy temat do plotek.
ZBRODNIA W AFEKCIE, BRAK CIAŁA I POSTĘPÓW W ŚLEDZTWIE
Spieszysz się gdzieś?
Nie. Skończyłem brać prysznic.
Gyu-tae!
Rety, Gyu-tae!
To czat grupowy.
Chcą zorganizować zebranie sąsiedzkie.
- Nie pytałam. - Co?
Racja, nie pytałaś.
OD: HYANG-MI
Nasze pierwsze wspólne zdjęcie.
Coś się stało?
Kolejnemu znajomemu zmarła żona?
Mam pozabijać ich wszystkich?
Boże, przecież jej nie zabiję.
Szlag.
Cholera.
Co to ma być?
Wiesz, o czym marzę, Gyu-tae?
Nigdy o to nie pytałem.
O wyjeździe do Kopenhagi.
O czym ty gadasz?
Skończ bredzić i...
Chcę wyjechać do Kopenhagi, gdzie nikt mnie nie zna,
i zacząć wszystko od nowa.
To jedź. Nikt cię nie zatrzymuje.
- Nie mam 100 milionów wonów. - Co?
Potrzebuję do tego 100 milionów wonów.
Po co mi to mówisz?
Czy to szantaż?
Nigdy nie prosiłam cię o 100 milionów.
Wiem, że byś mi ich nie dał.
Boisz się odezwać przy żonie.
- Wcale nie. - Zauważyłam,
że lubisz uwieczniać swoją hojność na zdjęciach.
Więc uznaj to za zdjęcie
upamiętniające twój kolejny datek.
Gyu-tae, nie mam rodziców i jestem bezdomna.
Potrzebuję pomocy.
TYMCZASOWO NIECZYNNE
Nie zamknęła baru, nawet gdy pojawił się Joker.
KAMELIA
Dzwoniłeś do niej?
Nie odbiera.
Nie wychyla nosa z domu.
Dongbaek, musisz dobrze się odżywiać.
Powinnaś oddać Hye-ran i iść za rok do szkoły.
Kto to Hye-ran?
Córka właściciela, która mnie biła.
Mama udaje, że czas zatrzymał się, gdy miałam siedem lat,
ale to wszystko kłamstwo.
Mamo, co z tobą?
Dla mnie nigdy tego nie robiłaś.
Nałożyłaś mi coś kiedyś?
Co to za cyrk?
Spełniasz niezrealizowane marzenia?
Posłuchaj.
Daj nam zjeść w spokoju.
Poważnie. Mój tata też to widział.
Okna były zasłonięte, ale paliło się światło.
Może to była Hyang-mi? Czemu nie próbowałeś wejść?
Bo to straszne.
Złodziejowi byśmy dali radę, ale jak to był duch?
Był z tobą twój tata.
Ojcowie są do niczego.
Jak się bardzo postara, to potrafi wygrać nawet z mamą.
Jest taki silny, że nosi mnie na ramionach.
A ważę 42 kg.
Ja nie chcę być noszony na ramionach.
Pil-gu!
Cześć, Pil-gu!
Jadłeś śniadanie? Z mamą?
Co jadłeś?
Co jest? Zaskoczyłem cię?
Chyba nikt ci nigdy tak nie zrobił.
Znowu straciłem punkt?
To było fajne.
Mnie też pan tak zrobi?
- Tobie? - Poproś swojego ojca.
Ale ja poproszę o powtórkę.
Powtórkę?
Po tygodniu
wiedziałam już, co robiła przez te wszystkie lata.
Przepraszam.
Pójdę już do domu, proszę pani.
Czemu mówisz mi „pani”?
Przepraszam panią.
Co?
Czego chcesz?
Idź do domu.
Przepraszam.
Przepraszam panią.
Co teraz?
Umyć jutro łazienkę wybielaczem?
Po porzuceniu własnego dziecka sprzątałaś w domach innych rodzin?
- Aż 23 000 wonów. - Nie było istotne, czy miała dobre,
czy złe życie. Nadal mnie irytowała.
POMYŚLNOŚCI! KANG JONG-RYEOL
Czemu chce pan kupić ten budynek?
Nigdy nie wiadomo. Może stoi na polu naftowym.
Budynek nie jest na sprzedaż,
ale można go wynająć.
- Kamelia? - Przenosi się?
Przenosi? Wyrzucili ją.
Nie ma dokąd pójść z tym, co jej zostało z depozytu.
- To dlatego od pięciu dni jest zamknięte. - Liczyłeś dni?
- Boże. - Zadzwoni pani do niej?
- Do właścicielki? - Nie, lokatorki.
Lokatorki? Po co?
Muszę wiedzieć, czy lokatorka żyje,
jeśli mam iść oglądać lokal.
Tak, wystawiła go do wynajęcia.
Cóż...
Jeszcze zadzwonię.
Dobrze.
Wiedziałam. Znów ściągam pecha, bo zbliża się ten dzień.
Masz tam żabę pieniężną czy co?
Weź je. Są twoje.
Możesz za nie kupić dom.
Nie poruszyło mnie to, ale sprowadziło na ziemię.
Mamo, to wszystko, co przez tyle lat odłożyłaś dla córki?
Jeden wypadł.
Możesz też kupić samochód.
Wiesz co, mamo?
Nigdy nie skończę tak jak ty.
Musisz mieć Yong-sika na oku.
W takim tempie zaraz zacznie
opiekować się swoją teściową.
Dongbaek ma w życiu strasznego pecha.
Dorastała jako sierota, jest samotną matką,
a teraz musi zajmować się matką z demencją.
Czego by życie przed nią nie postawiło, ona sobie z tym poradzi.
To pracowita dziewczyna.
Zamknijcie ją w ciemnym pokoju,
a ona i tak znajdzie w nim światło.
Nie dostaniesz stawki rodzinnej.
Będziesz zarabiać 8500 wonów za godzinę.
PSYCHOPACI NA CO DZIEŃ
TRZY NAJCZĘSTSZE CECHY PSYCHOPATÓW
Znowu naoglądałeś się programów o profilerach?
Boże.
To ludzie, którzy mają doktoraty.
Możesz sobie zakreślać cytaty na różowo,
ale nigdy nie będziesz jak oni.
Doktoraty są nieważne.
Muszę złapać Jokera.
Gdzie chęci, tam i sposób.
Moje chęci zasługują na doktorat.
Co to za absurdalna argumentacja?
Idź do Kamelii. Jest otwarta.
Co?
Masz ciężkie życie.
Ostatnio życie rozpieszczało mnie jak nigdy.
Ale gdy pojawiła się mama,
wróciłam do rzeczywistości.
Takie właśnie jest moje życie.
Robię, co mogę, by sprzedać wieprzowinę.
Yong-sik poruszył twoje serce, co?
Musiałabym być psychopatką, żeby takie uczucie
mnie nie poruszyło.
Nie wierzę, że to przyznałaś.
To już skończone.
Nie będę się z nim spotykać.
Skąd nagle takie postanowienie?
Nie chcę, by Yong-sik był częścią mojego koszmarnego życia.
Sierota, samotna matka,
a teraz matka z demencją. Jak mogłabym mu to zrobić?
Pozwolę mu odejść.
Jest zbyt uroczy, by go w to wciągać.
Prawda?
Do licha!
Poważnie! Do cholery jasnej!
Co z nim?
Myślałem, że umrę z tęsknoty!
Tak mi cię brakowało!
Dongbaek!
Wyjdźmy na papierosa.
Czekaj, mamo. Czemu za nią idziesz?
PIELUCHY DLA DOROSŁYCH
Kupiłem to i owo.
To na wszelki wypadek.
Nie wierzę, że już wiesz.
Wiesz o ojcu mojego syna i o matce z demencją.
Czemu wszystko wychodzi na jaw?
To nie ma dla mnie znaczenia.
Pewnie, że ma.
Pewnie myślisz sobie: „Mało brakowało!”.
Albo:
„Całe szczęście, że się w porę wycofałem”.
Jak masz gadać głupoty, lepiej obierz czosnek.
I tak mnie wkurzyłeś.
Nic nie zrobiłem. Czemu cię wkurzyłem?
Bo czuję się zażenowana.
Nie sądzisz, że to krępujące, gdy ktoś zna twoje najgorsze sekrety?
Nawet ja mam swoją dumę.
Przeglądałem rejestry pacjentów
i dane medyczne kobiet w jej wieku.
Yong-sik, myślisz, że żartuję?
Mówię ci, że cię nienawidzę.
Nic na to nie poradzę.
Znalazłaś się w trudnej sytuacji,
więc tym bardziej cię teraz nie zostawię.
POLICJA
Jeśli mam się znów z kimś spotykać,
chcę...
Chcę zacząć od nowa.
Chcę być z kimś, kto nie zna mojej przeszłości.
Udawać, że byłam kochana i nie doświadczyłam trudności.
Chcę móc grać w związku niewinną i naiwną.
Więc jesteś ostatnią osobą, z którą mogłabym być.
Ostatnią.
Naprawdę musiałaś ująć to w ten sposób?
W twoich oczach zawsze będę godną pożałowania kobietą.
Westchnę, a tobie będzie pękać serce.
I będę czuła się niezręcznie,
gdy w telewizji zobaczymy Kang Jong-ryeola.
To znaczy,
że nie mogę o wszystkim zapomnieć i być z tobą szczęśliwa.
Wygląda na to,
że się przygotowałaś.
W takim razie już pójdę.
I...
nie przychodź więcej.
Dongbaek.
Ja też jestem wrażliwym facetem.
Nie mam serca
z kamienia.
Od dziś nie będziesz
musiała mnie już odtrącać.
Do widzenia.
Klątwa 29. odstraszyła też Yong-sika.
Mamo, jutro 29.
Moje urodziny. Zrobisz zupę z alg?
Kiedyś obchodziłam urodziny w zimie, prawda?
A teraz nagle są latem.
Obchodzę je w dniu, w którym
zostawiłaś mnie w sierocińcu.
Czy to nie straszne?
Nie chce podać nazwiska matki ani adresu.
Naprawdę ma na imię Dongbaek?
Nie mam pojęcia.
Powiedziała tylko, że ma na imię Dongbaek, ale nie podała nazwiska.
Nie wiemy, kiedy się urodziła.
Jak ją zarejestrujemy?
Mówiła, że ma siedem lat, tak?
Uznajmy więc, że urodziła się...
w dniu, w którym tu trafiła.
Dobrze.
Wszyscy uwielbiają urodziny,
ale dla mnie to najgorszy dzień w roku.
Zatem mamo,
w chwilach, gdy akurat jesteś przy zdrowych zmysłach,
myśl o tym, co mi zrobiłaś.
Denerwuje mnie myśl, że mogłabyś zapomnieć
i zaznać spokoju ducha.
Moje dziecko.
Zanim odejdę, chcę zrobić dla ciebie
przynajmniej jedną rzecz.
Pewnie.
Rób, co możesz. Coś mi się od ciebie należy.
Pomyśl tylko. Tak wyjdzie taniej.
Jeśli zobaczy te zdjęcia i zażąda rozwodu,
wydasz dużo więcej niż 100 milionów.
Jest prawnikiem rozwodowym, prawda?
Zdecydowałam się na to, gdy poznałam stawkę.
I wcale nie jestem chciwa. Sprzedam ci je i po kłopocie.
Powinieneś mi dziękować.
Padłem ofiarą oszustki.
- Nie. - Co?
Nie padłeś ofiarą oszustki. Sam jesteś sobie winien.
Takie jak ja są jak nowe szaty cesarza.
Dobrzy faceci mnie nie widzą.
Czemu zszedłeś na manowce?
Czemu zostawiłeś w domu jedwab, a zająłeś się płótnem?
Powiedziałem to na głos?
- Co? - Nic.
PSYCHIATRA YUN HONG-GEUN
Przespałem ledwo dwie godziny.
Przepiszę panu leki na trzy dni.
Środki uspokajające mogą czasem wywoływać agresję
i impulsywne zachowania, choć nie zdarza się to często.
Nie lepiej pozbyć się przyczyny?
Jeśli będzie się pan źle czuł, proszę je odstawić.
I proszę absolutnie nie pić alkoholu podczas ich zażywania.
Jeśli nie lubię odgłosów cykad,
czy nie powinienem pozbyć się drzewa?
Cykady nie dają panu spać?
Naprawdę sądzę,
że powinienem pozbyć się źródła problemu.
NATURALNE DZIKIE ALGI
Dzień dobry pani.
Dongbaek ma urodziny.
Co? Dziś są urodziny Dongbaek?
Udawane. Prawdziwe ma jakoś w zimie.
Rozumiem.
Powinnaś ją zabrać do domu.
Ma urodziny tylko na papierze.
Lepiej się dziś pani czuje?
Chodzi w tę i z powrotem.
W tym dniu trafiła do sierocińca.
Dyrektorka wydawała się miła.
Ale była suką.
Cóż...
Gdy zostanę burmistrzem,
alejka zostanie atrakcją turystyczną,
więc powinny być na niej tylko lokale z krabami.
Poza tym to miejsce
budzi mój niepokój.
Pana żona już mi mówiła.
Co? Moja żona?
Kazała mi się wynieść, nim skończy się umowa.
Widziałaś się z moją żoną?
Oczekiwałam, że pan będzie miał
inne zdanie na ten temat.
Co?
Ty czegoś ode mnie oczekujesz?
Jest pan stałym klientem, więc sądziłam, że jest nadzieja.
Trzeba było pomyśleć wcześniej.
- Co? - Gdybyś była dla mnie milsza,
nie doszłoby do tego.
Obie z moją żoną patrzycie na mnie z góry.
Przez was traciłem energię na głupoty.
Mówię poważnie.
Daj mi butelkę soju.
Będzie pan pił sam?
Nie poproszę o orzeszki. Już ich nie jadam.
Czemu jesteście dla mnie takie podłe?
Ciągle się mnie czepiacie.
Moja żona zachowuje się jak Sejong Wielki.
Ty nigdy nie dajesz mi orzeszków.
A teraz ktoś próbuje wyłudzić ode mnie 100 milionów wonów.
Nic więcej jej nie interesuje.
Nic dziwnego, że muszę brać środki uspokajające.
Panie No, jest pan pijany. Proszę już nie pić.
Słuchasz mnie?
Powinien pan już iść.
Posłuchasz mnie wreszcie?
Czemu nigdy mnie nie słuchacie?
Proszę mnie puścić.
Rozumiesz?
Pytam, czemu do tego doprowadziłaś.
Nie stałbym się taki, gdybyś dała mi te orzeszki!
Nie musiałabyś się teraz wynosić.
Myślisz, że się cieszę, że cię wyrzucam?
Bo widzisz...
przykro mi widzieć cię taką.
Jesteś dla mnie jak stara przyjaciółka.
Myślisz, że nie jestem smutny, widząc, przez co przechodzisz?
Panie No, jeśli mnie pan nie puści,
będę musiała postawić przed barem znak.
Jaki znak?
„Strefa bez No Gyu-taego”.
- Co? - Bar będzie strefą wolną od pana.
Czyli będziesz wpuszczać tylko mnie?
Nie.
Wie pan, czym są „Strefy wolne od dzieci”? O tym mówię.
Tylko zamiast dzieci albo palenia będzie zakaz wstępu dla pana.
Zna pan prezydenta USA, którego poddano ostracyzmowi,
bo podrywał sekretarkę?
Pan marzy o stanowisku burmistrza.
Środki uspokajające mogą czasem wywoływać agresję
i impulsywne zachowania.
Czy ty mi grozisz?
Przykro mi widzieć pana w tym stanie, bo też uważam pana za przyjaciela.
Za kogo ty się masz, że tak się nade mną litujesz?
Przyjaciele nie trzymają się za ręce.
Proszę absolutnie nie pić alkoholu podczas ich zażywania.
Posłuchaj mnie. Hej!
Myślisz, że wychodzisz na kobietę z klasą, co?
Dongbaek. Nie zgrywaj słabej.
Wiesz, na kogo wychodzisz,
gdy się tak zachowujesz?
Na irytującą gówniarę.
Irytującą gówniarę.
Skoro tak, to pan jest irytującym...
- Co? - Jest pan...
A niech to.
No co? Kim jestem?
Jest pan pijany. Proszę iść.
Czemu nie dokończysz zdania?
Proszę mnie puścić.
No czym jestem? Co chciałaś powiedzieć?
Irytującym dupkiem!
Yong-sik, co tu robisz?
Irytującym dupkiem.
Jesteś irytującym dupkiem!
Dupkiem! Irytującym dupkiem!
Hej! Czekaj!
Przestań!
Złaź ze mnie!
To boli!
Przestań!
Dość! Ile ty masz lat?
O co ci chodzi?
Poważnie. Ile ty masz lat?
Nie odpuszczę ci. Nigdy ci tego nie daruję.
Ty mały...
Masz nie łapać jej za rękę! Wyraziłem się jasno?
Jeśli znowu to zrobisz, skręcę ci nadgarstek!
Hej.
Wypadł mi implant.
Wypadł mi implant. Mój implant!
Posterunkowy pozbawił implantu przyszłego burmistrza?
Nie daruję ci tego.
A ja? Myślisz, że ja ci daruję?
Ja...
- Ja... - Co zrobisz? Co?
Ja...
nigdy na ciebie nie zagłosuję!
KAMELIA
Czemu go nie skujecie? Aresztujecie go, prawda?
Powinniście go skuć. A jak ucieknie?
Przytrzymam cię za rękę.
Puszczaj.
Hej!
Siadaj.
POLICJA
Niech dobrze zrozumiem.
Kawaler i żonaty facet pobili się o Dongbaek?
Jej uroda rujnuje to miasto.
- Jedźcie. - Już.
POLICJA
O rety.
Co się stało?
Nie pójdziesz tam?
Gyu-tae zawziął się, by pozbawić Yong-sika pracy.
I co im powiem?
Że pan No złapał mnie za rękę
i że się pobili, bo Yong-sik mnie bronił?
Żona pana No jest prawnikiem.
Yong-sik potrzebuje wsparcia.
Nie pójdę. Mam dosyć plotek.
Posterunkowy napadł na przyszłego burmistrza Ongsan!
To się stało!
- Dlaczego? - A jak myślisz?
Bo jest nienormalny!
Naprawdę.
Powiesz coś wreszcie?
Musisz mówić, żebyśmy mogli ustalić,
czy była to samoobrona.
Co się stało?
Pan No zrobił coś Dongbaek?
Napastował ją?
Byłeś kiedyś samotną matką
prowadzącą restaurację sprzedającą alkohol?
Gdybyś był, wiedziałbyś, jakie to okropne,
gdy o tobie plotkują.
Nie, nic z tych rzeczy.
Nie mieszajcie do tego Dongbaek.
Przez te próby chronienia jej wylądujesz w końcu w więzieniu.
Rozumiesz?
Nie dotykaj mnie.
Zachowuje się jak naćpany.
Wiesz, kim jestem? Nie dotykaj mnie! Jak śmiesz?
Pracujecie razem? Wiesz, kim jestem?
Kupiłem burmistrzowi Ongsan posiłek,
a nawet jadłem z nim łososia mazu!
- Poważnie. - Proszę usiąść.
- Co za ludzie. - Proszę usiąść.
Już dobrze.
Jesteś.
Boże.
Młody z komisariatu powiedział mi,
że Yong-sik nie chce nic powiedzieć.
Uczciwy człowiek może zostać oskarżony o napaść.
Jest policjantem. Na pewno nie trafi za kratki.
Komendant o to zadba.
Policjanci nie dostają surowszych kar za dokonanie napaści?
Ma przesrane.
Nagle zaczął mnie bić, a ja nic nie zrobiłem.
Byłem zupełnie bezbronny,
- przez niego wypadł mi implant. - Cicho.
Mam być cicho, bo ty tak sobie życzysz?
Jesteś naćpany?
On nie jest szalony.
Gdyby pan był zupełnie niewinny, nic by panu nie zrobił.
Czemu nic nie mówisz? Zacznij gadać.
Naprawdę nic nie zrobiłem.
Nie bijesz niewinnych ludzi.
Na pewno zrobiłeś to, bo sobie zasłużył.
Co takiego robił w Kamelii?
Pobiłem go, bo chciałem.
Widzicie? Słyszycie go?
- To psychopata. - Proszę siadać.
Zamknijcie go.
- Zamknijcie tego gnojka. - Mamo!
Przygotujmy się do otwarcia.
Jak tam wejdzie, to nici z pracy.
Jest policjantem, na pewno go nie zamkną.
Muszą mu odpuścić.
DROGA DONGBAEK
Co to?
PODĄŻAJ ZA STRZAŁKĄ
JESZCZE TROCHĘ
To droga do ciebie.
Droga Dongbaek.
Podążaj za strzałką, Dongbaek.
Jeszcze jeden krok.
Tadam!
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
Nie wiesz, kiedy świętować,
więc świętuj codziennie.
Sprawię, że każdy dzień będzie tego wart.
Świetnie sobie radziłaś
przez ostatnie 34 lata życia.
Czemu on mi to robi?
Czemu robi to dla kogoś takiego jak ja?
W dniu narodzin Dongbaek
wszędzie kwitły kamelie.
To wszystko przez ciebie, mamo.
Czemu mnie porzuciłaś?
Czuję się bezwartościowa, odkąd skończyłam siedem lat.
Dlatego łapię się na takie rzeczy.
Ciągle chodzę ze spuszczoną głową.
Ale on sprawia, że ją podnoszę.
Kwiaty niedługo rozkwitną.
Dzięki niemu czuję, że jestem coś warta.
Ciągle powtarza, że jestem ważna i wartościowa.
I sprawia,
że zaczynam w to wierzyć.
Jestem taka wściekła!
Chcę w końcu przestać się hamować!
KSIĘGA GŁÓWNA
- Idziesz? - Zamknij bar.
KAMELIA
Bez obaw.
To urodzona hipopotamica.
Gdy hipopotam się wścieknie, zawojuje całe Ongsan.
Ludzie są głupi, lekceważąc hipopotama.
Hipopotamy nie ryczą.
Ani nawet nie gryzą.
Po prostu miażdżą wroga.
Dongbaek.
Cieszę się, że jesteś.
Wszystko widziałaś...
Nie.
- Nie przyszłam jako świadek. - Co?
Nie przyszłam składać zeznań.
Przyszłam wnieść oskarżenie.
Co? Przeciwko komu?
13 grudnia 2016.
Pan No przyszedł sprawdzić przeciekający sufit.
Ale zamiast go naprawić,
wyszedł, poklepując mnie dwukrotnie po lewym ramieniu.
24 lutego 2017.
Pan No przyszedł po pieniądze.
Udawał, że coś robi,
by dwa razy dotknąć mojej dłoni.
To nie było konieczne.
Pieprzony gnój.
15 maja 2018.
Jedząc tofu ze smażonym kimchi, pan No powiedział,
że tofu jest jasne jak moja skóra.
Dwa i pół raza.
„Dwa i pół raza”?
Był pijany i zaczął wymiotować w trakcie trzeciego razu.
To przemoc słowna, prawda?
Tak.
A ostatnio wyszedł, nie płacąc rachunku na 8000 wonów.
- Miałem swoje powody. - Czy zapisałaś tu wszystkie
żenujące zachowania, jakich dopuszczono się w Kamelii?
To będzie prawdziwa jatka.
Molestowanie seksualne, przemoc słowna i niezapłacenie rachunku.
Wnoszę przeciwko panu No oskarżenie o dopuszczenie się wszystkich tych czynów.
Co powiedziałaś? Mówisz poważnie?
Robisz to, bo kazałem ci...
- Od razu... - ...się wynieść?
...zrozumiałam, że nie miała romansu z moim mężem.
Nie aresztujcie Yong-sika. To pan No powinien siedzieć.
Oni jeszcze się zejdą.
Dongbaek, chcę zobaczyć wszystkie nazwiska,
które znajdują się w tej księdze.
Czemu tak stoisz w kącie? Nie zrobiłeś nic złego!
Dongbaek.
Czy ty mnie właśnie ochroniłaś?
Boże.
Czemu nie dajesz mi spokoju?
Ty płaczesz?
JUŻ 5 LAT TEMU PROSIŁEM, BYŚ NIE BYŁA ŻARTEM
Wiemy, kim jest ofiara.
To ona, prawda?
Nie.
Ona nie mogła zginąć.
To zwykła zagrywka polityczna.
To nie zagrozi mojej przyszłości.
Hej!
Dongbaek zajmie się No Gyu-taem.
Ja skupię się na Jokerze.
- Joker? - Jeśli o niego chodzi...
Dzięki morderstwu ktoś się wzbogacił.
Co jest w Ongsan?
Lepiej nie próbuj zranić mojej dumy.
Nie powinienem tam jechać.
Życie zniszczył ci fatalny wybór mężczyzn.
Czemu myślisz, że masz taki wpływ na moje życie?
Dongbaek!
- Czyli ze sobą chodzicie. - Czy my...
Zobaczymy.
Napisy: Agnieszka Putek